Aan het eind van het artikel ‘De hongerkloof’ in de rubriek Complexiteit gaat George Monbiot in aflevering 18 tot en met 20 in op de mogelijkheden om het voedselsysteem te herstellen. Een regering kán een aantal belangrijke stappen ondernemen om de voedselzekerheid op nationaal niveau te verbeteren. Ook op mondiaal niveau moet de veerkracht van het wereldwijde voedselsysteem hersteld worden. Daarbij moeten de zes elementen van systeemstabiliteit centraal staan: diversiteit, asynchroniciteit, overtolligheid, modulariteit, brandschotten en back-up systemen (zie aflevering 3)

Bedrijfsmonopolies moeten daarvoor worden gebroken. De antitrustwetten moeten worden versterkt en intellectuele eigendomsrechten juist afgezwakt. Alles precies tegen de huidige trend in. Niet de conventionele landbouw moet gesteund, maar de ontwikkeling of promotie van agro-ecologie. Dat is hard nodig want in de praktijk blijft de bodem nog een zwarte doos. Alles moet diverser, de gewassen en de teelttechnieken.

Ook vindt Monbiot dat we het potentieel van eencellige soorten moeten verkennen. Precisiefermentatie voor voedsel – het kweken van specifieke micro-organismen – kan eiwit genereren op een fractie van het landoppervlak, en met een fractie van het water- en kunstmestgebruik dat nodig is voor meercellige productie. In principe zou elke stad over haar eigen microbiële brouwerijen kunnen beschikken, die eiwitrijk voedsel produceren dat op de lokale vraag is afgestemd. Het zou de modulariteit van het systeem sterk bevorderen. Het zou ook ruimte scheppen voor herverwildering op grote schaal, wat helpt tegen de klimaatverandering.

Maar bovenal moet zowel de politiek als het brede publiek een veel beter inzicht krijgen in complexe systemen. Daar begint het mee. Zie ook hongerkloof, opzet van het artikel.