Dat het mondiaal voedselsysteem een kwetsbaar complex systeem is, lezen we in het artikel ‘De hongerkloof’ in de rubriek Complexiteit. Het is vooral de macht van de markt die het systeem destabiliseert; daarover gaan aflevering 5 tot en met 8. Massaproductie en handel over lange afstanden spelen transnationale bedrijven in de kaart en versnellen de homogenisering van de mondiale standaardboerderij. Deze consolidatie maakt het voedselsysteem minder veerkrachtig, vernietigt de bestaansmiddelen van kleine boeren en ondermijnt de voedselsoevereiniteit. Zie daarover aflevering 10. Niet de groei van de wereldbevolking is de crisis, maar de toename van de veestapel. De Wet van Bennett stelt dat de consumptie van vet en eiwit mee stijgt met het inkomen van mensen en een deel van de wereld is bezig met een inhaalslag. Dat vee moet gevoed worden. Nu al kost dat ruwweg de helft van de calorieën die boeren verbouwen. Onze landbouwvoetafdruk is veel te groot met rampzalige gevolgen voor regenwouden, wetlands en savannes. Met die inhaalslag is er ‘een extra planeet van het formaat van Mercurius’ nodig om de wereld te voeden. Zo wordt het wereldvoedselsysteem nog kwetsbaarder. Zie ook hongerkloof, marktmacht destabiliseert het systeem.