Het rapport aan de Club van Rome Grenzen aan de groei, met als auteurs Denis en Donella Meadows (zie onder), Jorgen Randers en William W. Behrens III, was in 1972 een eye-opener. Het rapport komt op 4eco uitgebreid aan de orde in aflevering 30-35 van het artikel ‘Catastrofologie’ in de rubriek Ontwrichting, en ook in aflevering 4 van het artikel ‘Grondstoffen’ in de rubriek Energie, in de eerste noot bij aflevering 6 van het artikel ‘De werking van systemen’ en (als belangrijke verduidelijking) in aflevering 1 van het artikel ‘Ingrijpen in systemen’ in de rubriek Complexiteit.
Naderhand verschenen nog updates in 1992 (Beyond the Limits) en 2004 (The 30-Year Update). Veertig jaar na 1972, in 2012, schreef Jorgen Randers dan nog het boek 2052 – A Global Forecast for the Next Forty Years (Chelsea Green, 2012) waarvoor hij een groot aantal auteurs om een bijdrage vroeg. Het rapport komt uitgebreid aan de orde in aflevering 30-35 van het artikel ‘Catastrofologie’ in de rubriek Ontwrichting.
Zie ook de twee artikelen van ‘Grenzen aan de groei – van scenario’s tot hoe de realiteit zich nu ontvouwt’ en ‘Dennis Meadows over de 50ste verjaardag van ‘Grenzen aan de groei’ – een interview door Richard Heinberg’, beide in de rubriek Ecologie, over de vraag of de uitkomsten van de scenario’s vandaag de dag standhouden.
Donella Meadows is de auteur van (het grootste deel van) de artikelen ‘De werking van systemen’ en ‘Ingrijpen in systemen’. Zij wordt met name genoemd in aflevering 5 van het artikel ‘De werking van systemen’ in de rubriek Complexiteit.
Aflevering 12 en 13 van het artikel ‘Het principe van maximaal vermogen in de evolutie, ecologie en economie’ in de rubriek Ecologie gaan over de vraag of samenlevingen die zich blijven richten op het verhogen van de exploitatiesnelheid van fossiele brandstoffen een voorsprong krijgen op groepen die ervoor kiezen om zo efficiënt mogelijk met hun energie om te gaan. De aard van het energiegebruik is dan een sleutel voor het begrijpen van de menselijke geschiedenis en economie.
Het principe van maximaal vermogen (PMV) biedt een verklaring voor deze specifieke aard van de evolutie van hedendaagse sociaaleconomische systemen: menselijk gedrag wordt door energetische principes zowel gestuurd als ingeperkt, of we ons daar nu bewust van zijn of niet. Lotka stelde al dat ‘de mens onbewust een natuurwet heeft gehoorzaamd’, maar dit aspect vinden we in het moderne, neoklassieke economisch denken helemaal niet terug.
De stromingen die dat wel deden komen aan de orde in aflevering 14. Deze biofysische economische theorie bestrijdt juist de noodzaak van economische groei. Hall meent dat mensen ook in staat zijn om gelukkig te worden zonder almaar grotere hoeveelheden materiële goederen te verwerven. Bovendien biedt deze theorie een aantal vuistregels voor de beoordeling van alternatieve energiebronnen, zoals het concept van energierendement op energie-investering (EROI) – ook te formuleren in termen van exergie als exergierendement op exergie-investering – en de ‘netto energieklif’ die de alternatieven voor olie rangschikt naar EROI. Zie aflevering 15.