Plastic als afval is nu over de hele wereld te vinden: in een enorme ophoping van drijvend plastic afval in de Grote Oceaan en overal aan de Noordpool, zoals op de verlaten stranden van Spitsbergen, Nova Zembla, Oost-Siberië, Canada en Alaska. Er wordt onderscheid gemaakt tussen macroplastic (deeltjes groter dan 5 millimeter) en microplastics (deeltjes kleiner dan 5 mm). Van de laatste zitten er in zeeijs tot 12 miljoen per kubieke meter, en in sneeuw zelfs tot ruim 14 miljoen. In de waterkolom zweven tot 375 deeltjes microplastic per kubieke meter. Lees hierover in aflevering 3 tot 6 van het artikel ‘Ontwrichtend gif – de derde mondiale crisis’ in de rubriek Ontwrichting.

We weten al weinig over wat ‘gewoon’ plastic op de stranden en op de zeebodem precies doet; van het effect van microplastics weten we nog minder. Wat is bijvoorbeeld de impact op dieren? Het is bekend dat persistente schadelijke stoffen, zoals PCB’s en DDT, zich in hoge concentraties aan het plastic in zee hechten. Die krijgt een dier dat het plastic inslikt dus ook binnen.

In juni 2022 kwam in het nieuws dat ze ook in ons menselijk bloed zitten. Plastic in ons lijf zou een trigger kunnen zijn voor chronische ontstekingen. Tot dusver richtte bijna alle aandacht van toxicologen zich op de schadelijke stoffen die uit het plastic kunnen vrijkomen: weekmakers, vlamvertragers, kleurstoffen en bacterie- en schimmelwerende middelen. ‘We hadden het eerst altijd over de saus, maar nu moeten we het ook over de spaghetti hebben’, zegt Marja Lamoree van de VU. ‘Ook de plasticdeeltjes op zich zijn mogelijk schadelijk voor onze gezondheid.’ Als deeltjes plastic met scherpe randen zich ergens in het lichaam ophopen, kan dat ontstekingen veroorzaken die op den duur kunnen leiden tot kanker. De onderzoeker Rolf Halden blijkt er in aflevering 6 niet gerust op.

Zie voor wat er in het artikel allemaal nog meer aan de orde komt gif, inhoud van Ontwrichtend gif.