Wat het milieu is komt in de serie artikelen ‘Wat is ecologie?’ niet zo expliciet naar voren, maar alles wat daar beschreven wordt tezamen vormt het milieu.

Wikipedia omschrijft het milieu (omgeving) als het geheel van voorwaarden en invloeden die voor het leven van organismen (zoals mens, dier, plant) en voor levensgemeenschappen van essentieel belang zijn. Het is de omgeving waarin de organismen leven. Het begrip milieu verwijst onder andere naar de fysieke omgeving, het natuurlijke milieu. De relaties tussen organismen, populaties of levensgemeenschappen en hun omgeving is het centrale thema van de ecologie. Zie ook draagkracht van het milieu en milieuverontreiniging.

Het eerste artikel van ‘Planten en boeren, met hun drang’ in de rubriek Ecologie behandelt in aflevering 15-29 het begrip successie aan de hand van het werk van drie auteurs. Successie wordt meestal verhelderd aan de hand van wat er gebeurt met een kaal veld: eerst komen er ‘pionierplanten’ en dan volgen er opeenvolgend allerlei andere categorieën planten. Arjen Mulder geeft zo’n beschrijving voor ons duinlandschap vanaf de allereerste begroeiing aan de vloedlijn. Bij hem creëren soorten milieucondities. Dit idee wordt weersproken door William Drury, die de nadruk legt op de verscheidenheid die er al is in milieucondities en de wisselingen door klimaat en toeval. Duncan Brown, ten slotte, heeft veel meer oog voor de systemische en energetische aspecten van successie en van de rol van de bodem bij de ontbinding van dood weefsel tegenover de vorming van levend weefsel door planten, toch vaak verontachtzaamde aspecten van het milieu. Eerder in dit artikel wordt de fotosynthese behandeld, de basis van alles, en op macroschaal gaat het in aflevering 26 en 27 kort over de kringlopen in het milieu (waarbij het artikel ‘Ecologie en klimaat in het licht van de vierde wet van de thermodynamica’ in de rubriek Ecologie van Alpha Lo een verband legt tussen de waterkringloop en de vierde wet).

Het artikel ‘Het verlies van de natuur’ in de rubriek Ecologie geeft een enigszins anekdotisch beeld van de rijkdom van de natuur van vroeger, de manier waarop die rijkdom teloor is gegaan en van onze psyche hieromtrent. Het milieuverlies is dramatisch. De huidige stadsbewoner heeft echter weinig oog meer voor de toestand van de natuur. We hebben een ongelooflijk goed aanpassingsvermogen. Het vreemde is dat het steeds weer lukte om met een steeds armzaliger milieu toch een grotere bevolking op de been te houden.

De vergiftiging van ons milieu is het onderwerp van het lange artikel ‘Ontwrichtend gif – de derde mondiale crisis’ in de rubriek Ontwrichting. Lees hierover in het kort bij Ontwrichtend gif, inhoud van het artikel. De analyse en conclusies vind je in aflevering 47 tot het einde. Het ontbreekt ons hier eigenlijk aan middelen om ontwrichting van het milieu te voorkomen.

Dan is er nog de onzichtbare hand van Beëlzebub: hoe zuiniger en efficiënter we op individueel niveau met materie en energie omgaan, hoe groter onze milieu-impact als soort – dat is het idee van een onzichtbare hand van Beëlzebub, zoals het beschreven wordt als slot van het artikel ‘Ontkoppeling ontrafeld’ in de rubriek Economie, waarbij absolute ontkoppeling vereist is, willen we het milieu ‘redden’. Dat is bijna onbegonnen werk en daarover gaat het bij de campagne een beter milieu begint bij jezelf en bij de worsteling van Paul Kingsnorth in zijn Dark Mountain Project.